تصوف و عرفان تصوف و عرفان

عشق شرقي، عشق غربي

Web Content Image
عشق در همه مكتب‌ها‌ و نزد همه فرهنگ‌ها ممدوح است. شعرا و نويسندگان، رهبران فكري و معنوي، سخنوران و اديبان و حتي فيلسوفان و سياستمداران همگي در ستايش عشق بسي گفته‌اند و شنوده‌اند و نوشته‌اند.

طبا شمع شريعت در جاده طريقت

Web Content Image
عبدالحسين زرين‌كوب در جلد دوم كتاب «سر ني» فصولي جداگانه دارد عينا با نام‌هاي «با شمع شريعت» و «در جاده طريقت» كه در آن به واكاوي انديشه عرفاني مولوي و شرح رهيافت‌هاي سالكانه او مي‌پردازد. اين نوشتار به معرفي تفسير زرين‌كوب از جايگاه شريعت در طريقت مولانا جلال‌الدين محمد بلخي مي‌پردازد.

عطش ‌جان‌ها

Web Content Image
عطش در جان آدمي، طلب آب است كه ناخودآگاه، تمام وجود آدمي در مسير اين طلب به جنبش و فعل درآمده و آب را جويان مي‌شود. اين طلب در عين ابهام و ناخودآگاهي، ظاهرتر از هر جريان خودآگاهي است.

بندگی پروردگار هدف اصلی عرفان اسلامی

گرایش چشمگیر جهان غرب به امور درونی و توانایی های باطنی انسان و پیدایش صدها فرقه کوچک و بزرگ در این راستا، اندیشمندان غرب را با موضوعی بسیار مهم، جدید و فراگیر روبه رو ساخته است.

و خداوند عشق بود و خداوند کلمه بود

هیچ پیامبری تا قبل از نبوت اصلا نمی دانست ایمان چیست ، شما نیز دعوی ایمان نکنیدعشق بورزید ، دعوای دین داری نکنید، همه ادیان حتی بت پرستان را بپذیرید ، قتل نفس نکنید. بت بشکنید نه بت پرست را، بت پرست گرفتار جهل است و جهل او همانا بت اوست .

ایران فرهنگی و تصوف اسلامی

اکنون مدت زمانی است که سخن از «اسلام ایرانی» گفته شده است. منظور از اسلام ایرانی فهم ایرانیان از اسلام است که به صورت ایران فرهنگی۱ در ایران و کشورهایی که اکنون به لحاظ سیاسی جزو ایران نیستند، ظاهر شده است. در واقع ایرانیان با سابقه معنوی خویش، حقیقت معنوی اسلام را پذیرا شدند و مغلوب آن گردیدند.

از مدح تا معرفت

سنایی اولین شاعری است که به طور اخص مضامین عرفانی را در شعر فارسی وارد ساخته است و از تمثیل و تشبیه و استعاره برای بیان مباحث عرفانی استفاده کرده است.

راز در دایره گردون

تو ای دوست که او را منکری و پای در بند علم و عقل بسته ای، این هر دو خود در جهد در معرفت او پای بسته ی تو اند. بشارت باد تو را که علم عقل به روزگاری نچندان دور گوی سبقت از عارفان در معرفت او خواهند ربود. و اگر پیش از آن واقعه مرگ تو را در یابد بشارت باد که از علم و عقل و عرفان سبقت داری و به سوی او میروی که مرگ پیش از مرگ پاسخ بر سوال بودن یا نبودن است.

همسویی ادراک

گفتم در ادارک هستی نیز چنین است. گفت چگونه؟ گفتم آدمی دفتری نوشته شده را می خواند. افسانه ای به بلندای تاریخ از ازل تا ابد. ادراک او هر لحظه با صفحه ای نو همسو می شود و او را هر لحظه حالی نو است که چون به صفحه دیگر رود متغییر شود و پایدار نماند آن حال و حالت.

ترانه‌های سکوت

شیخ عزیزالدین محمدنسفی (م۶۰۵هـ .ق) از عارفان و عالمان قرن ششم هجری و از شاگردان شیخ سعدالدین حموی، در کتاب «مقصد اقصی» می‌نویسد: «… و عمل اهل طریقت ۱۰‌چیز است: اول طلب خدای است.

شهد در وچود

این شهد وجود که گفتم یعنی چه؟چرا گفتم شهد؟خود این وجود چست؟ شهد چست؟ هیچ بر این کلمات مجادله نمی کنم.مفاهیم را میگویم که در کلمات سخت می گنجند. این وجود را گفت باش پس پدید آمد یکباره. ما حماقت می کنیم که یک به یک شرح میکنیم.

شهد وجود

هی سکوت میکنم که هیچ نگویم، هی مفاهیم شعله می کشند، این پری رو تاب بر نمی آورد مستوری و این کلمان هم چون تصویرگران چلاق لجظه ای از رقص شعله را (کج) می کشند و من می مانم و این شعله های رقصان و رقصنده که نامرئی می شوند.

عشق ـ فسمت اول

غم عشق آمد و غمهای دگر جمله ببرد ....

ابن عربی و تأویل

بحث براین است که فرایند فهم متون دینی مثل قرآن و روایات ویا کتب مقدس چگونه شکل می گیرد و نقش معارف عرفی و زبان عادی در فهم این متون چیست؟

مرگ از منظر عرفان‌

من می‌خواهم از این زندان بیرون بیایم. ما با این انگیزه، با این جهان‌بینی، با این دید همراهیم.‌

چون برسی به کوی ما / خامشی است خوی ما

بررسی تطبیقی معرفت سکوت در اندیشه مولوی و بودا

خلق را تقلیدشان بر باد داد...

کاربرد گسترده دو اصطلاح «تحقیق» و «تقلید» در متون عرفانی به ویژه در آثار شمس تبریزی برای مولوی‌شناس و عرفان پژوه آمریکایی، ویلیام چیتیک انگیزه‌ای فراهم آورده تا به بررسی و تحلیل آن بنشیند.

زیبای متناقض

بررسی مفهوم شطح درکلام روزبهان قطبی و دیگر عرفا

پنج وادی خودسازی و سلوک

نفس انسانی، همان روحی است که در کالبد جسمانی قرار گرفته و مراحل کمالی خویش را از جماد تا حیوانی در یک حرکت جوهری پیموده است و در مقام انشاء آخری، ماهیت کلی انسانیت را به دست آورده است. این روح، که اکنون در صورت دیگری تجلی یافته به سبب محدودیت های چندی، دارای دو جنبه است که در تعبیر قرآنی از آن به «عندکم» و «عندالله» و در برخی از اصطلاحات روایی و عرفانی با توجه به برخی از آیات از آن به جنبه وجه الله (یا امری) و جنبه خلقی یاد می شود.